Wat is Een Cursus in Wonderen?
Een Cursus in Wonderen (A Course in Miracles) verscheen in 1976. Het werd tussen 1965 en 1972 opgeschreven door Helen Schucman, psychologe aan de Columbia-universiteit in New York, met hulp van haar collega William Thetford. Schucman beschreef het als een innerlijke stem die ze noteerde; lezers gaan daar elk op hun eigen manier mee om.
De taal is christelijk (Jezus, de Heilige Geest, verlossing), maar de inhoud is non-dualistisch: alleen liefde is werkelijk, en de wereld van afgescheidenheid en angst berust op een vergissing in onze waarneming. Daarom wordt de Cursus vaak vergeleken met Advaita Vedanta en het boeddhisme.
Dat is voor veel mensen even wennen, dus gezegd zoals het is: de Cursus spreekt nou eenmaal in christelijke woorden, ook al is hij zelf niet christelijk. Er zit geen geloof, geen kerk, geen belijdenis en geen zonde achter die woorden. Het zijn de bekendste woorden die in het Westen voorhanden waren voor een ervaring die breder is dan welke godsdienst dan ook. Je hoeft dus niets te geloven, en zeker niet christelijk te zijn, om de Cursus te kunnen gebruiken.
De Cursus zelf benadrukt dat de woorden niet het punt zijn; het gaat om de verschuiving in kijken. Voelt de christelijke taal voor jou niet thuis, vertaal haar dan naar eigen woorden: 'wonder' als een verschuiving in kijken, 'Heilige Geest' als een rustige, wijze stem, 'verlossing' als het loslaten van oordeel. De oefening blijft dezelfde.
Hoe het boek is opgebouwd
De Cursus bestaat uit drie delen, aangevuld met latere toelichtingen:
- ◦Tekst: de theoretische basis over waarneming, schuld, het ego en de Heilige Geest.
- ◦Werkboek voor studenten: 365 lessen, één per dag, zoals 'Niets wat ik zie betekent iets' en 'Ik ben niet het slachtoffer van de wereld die ik zie'.
- ◦Handleiding voor leraren: vragen en antwoorden over het delen van wat je leert.
Vergeving in de Cursus
Gewone vergeving zegt: 'Je hebt me echt iets aangedaan, maar ik zie het door de vingers.' De Cursus gaat verder: vergeving betekent inzien dat je vooral reageert op je eigen interpretatie, schuld en angst die je op de ander projecteert. Door die projectie los te laten, zie je zowel de ander als jezelf opnieuw als onschuldig.
Belangrijk: dit betekent niet dat grensoverschrijdend gedrag oké is, dat je contact moet houden of dat je pijn niet mag voelen. Vergeving gaat over je innerlijke houding; grenzen stellen en je veiligheid bewaken blijven gewoon nodig.
Wat is een 'wonder'?
Een wonder is in de Cursus geen bovennatuurlijke gebeurtenis, maar een verschuiving in waarneming: van angst naar liefde, van oordeel naar begrip. 'Ik zou vrede kunnen zien in plaats van dit' is een bekende zin die dat moment samenvat.
Er zelf mee werken
Veel mensen doen het werkboek in hun eigen tempo: één les per dag, een paar keer per dag even herhalen. Je hoeft het niet eens te zijn met elk idee; de lessen werken als oefening in anders kijken. Studiegroepen en de Nederlandse vertaling (uitgeverij Ankh-Hermes) maken het toegankelijker.